Dokładki i spoilery

Lip i dokładka to dolne nakładki na zderzak lub progi, które optycznie obniżają auto i delikatnie porządkują przepływ powietrza. Splitter to wysunięta do przodu płyta pod zderzakiem, która realnie redukuje docisk przedniej osi przy wyższych prędkościach. Spoiler montowany jest z tyłu (na klapie lub jako skrzydło) i wpływa na docisk tylnej osi oraz na wygląd.

ABS to najpopularniejszy wybór do jazdy drogowej, bo jest elastyczny, odporny na drobne uderzenia i łatwy w montażu oraz lakierowaniu. Poliuretan (PU) jest jeszcze bardziej elastyczny i wybacza kontakt z krawężnikiem. Włókno szklane (FRP) i karbon są lżejsze i sztywniejsze, stosowane głównie wyczynowo, ale są kruche i wymagają precyzyjnego dopasowania.

Większość dokładek i lipów dostarczana jest w surowym czarnym tworzywie lub gruntowana, więc do uzyskania spójnego wyglądu z nadwoziem trzeba je polakierować pod kod lakieru auta. Część elementów montuje się celowo na czarno (gloss lub mat) dla kontrastu. Karbonowe elementy zwykle pozostawia się w naturalnym splocie pod warstwą lakieru bezbarwnego.

Lipy, dokładki i splittery montuje się zwykle na taśmie dwustronnej 3M oraz dodatkowo na wkrętach lub klipsach dla pewności, czasem z użyciem dystansów i kątowników. Powierzchnię trzeba odtłuścić, a montaż wykonać w temperaturze powyżej kilkunastu stopni, by klej dobrze związał. Niektóre elementy wymagają wiercenia w zderzaku, co warto powierzyć doświadczonemu warsztatowi.

Tak, elementy aerodynamiki projektowane są pod konkretny model i generację, a często też pod konkretny wariant zderzaka. Dlatego w katalogu dobierasz body kit po marce, modelu i roczniku auta, żeby kształt i punkty montażowe pasowały bez przeróbek. Montaż uniwersalnych lipów typu front splitter wymaga zwykle indywidualnego docięcia i dopasowania.

Zależy od elementu i prędkości jazdy. Dokładki progów i krótkie lipy to głównie stylizacja i optyczne obniżenie auta. Realny wpływ na aerodynamikę mają splittery (docisk przodu) i spoilery oraz skrzydła (docisk tyłu), ale ich efekt jest odczuwalny dopiero przy wyższych prędkościach. W jeździe miejskiej dominuje walor wizualny.